Wyimki

[hebius]

Szukając w sieci zdjęcia mojego ulubionego filmowego krytyka (debiutującego niedawno powieścią "Trzech panów w łóżku, nie licząc kota. Romans pasywny") przewertowałem całe archiwum "Pegaza"

Najbardziej spodobała mi się ta fotka:

Pegaz - wydanie z 17 stycznia 2002

[hebius]

A teraz Bartosz Żurawiecki na przestrzeni ostatnich kilku lat


Pegaz - wydanie z 4 marca 2001


Pegaz - wydanie z 13 lutego 2003

&
Pegaz - wydanie z 13 listopada 2003


Pegaz - wydanie z 29 marca 2004


Pegaz - wydanie z 10 maja 2004


Pegaz - wydanie z 6 grudnia 2004

[hebius]

[abramasia]

Bardzo ładny pan.
Lepiej powiedz, czy ta książka jest warta przeczytania. W sensie, czy to jest literatra, czy tylko branżowe tudzież niszowe czytadło. Ja nie mam czasu na nic poza literaturą, a ten tytuł mnie intryguje.
_________________
wpierw trzeba odejść
żeby móc powrócić

[hebius]

W poniedziałek Kazimiera Szczuka w swoim programie - TVN 23:50 Wydanie drugie poprawione - powiedziała książce TAK Wystarczy taka rekomendacja?

Ode mnie obiektywnego zdania raczej na oczekuj - w końcu jestem autorem tego forumowego fanowskiego kącika, w którym ma się uprawiać kult autora powieści

[hebius]

Jesli jeszcze tego nie znacz polecam lekturę wywiadu z pisarzem - przedruk na Gejowie - Romans, ale bez namiętności, bo... "pasywny" - i koniecznie zwróć uwagę na komentarz Webera.

[abramasia]

No, jak już Weber rekomenduje... i to w dodatku strongly, to chyba się nie oprę
_________________
wpierw trzeba odejść
żeby móc powrócić

[Weber]

He he, wyrastam na drugą Szczukę

Mnie najbardziej podoba się zdjęcie z 29 marca!

[scynk]

[abramasia]

Scynku, nie chodzi o kobiety. "Lubiewo" mi się podobało, a tam są tylko faceci, tyle że trochę zniewieściali
_________________
wpierw trzeba odejść
żeby móc powrócić

[pyrrus]

z tych zdjęć wynika jedno - że Panu Bartoszowi bardzo się ostatnio przytyło Choć ja akurat lubię miśki...

[Amen]

"Zgadnij na którym ze zdjęć jest w związku?". Kryterium rozpoznania: samotni faceci mają tendencję do zaniedbywania się.

[Babette]

[Babette]

Acha - przy okazji polecam gorąco "Trzech panów w łódce nie licząc psa" - dla tych ktorzy lubią się pośmiac (ksiazka spoza branży absolutnie).

[abramasia]

Niby spoza branży... ale jednak tam jest bardzo sympatyczny opis męskiej przyjaźni. To już coś!
_________________
wpierw trzeba odejść
żeby móc powrócić

[Weber]

Mam nadzieję, że po tym, co tu napiszę, hebius zzielenieje z zazdrości

Byłem dziś na Targach Książki i zajrzałem do kącika, w którym siedział B.Ż. - mam dedykację w książce i nawet chwilę miło porozmawialiśmy. Bardzo fajny facet Bartoszu, jeśli tu zajrzysz, to jeszcze raz dzięki! Co prawda w dedykacji jest literówka, na dodatek w moim imieniu ale to da się naprawić podczas promocji następnej książki

[hebius]

No to bardzo fajnie, że jednak poszedłeś. Ciesz się Weberq. A zazdrościć nie mam czego, bo rozmowa z Bartoszem Żurawieckim to nie dla mnie. Chyba, że o pogodzie przyszłoby nam pogawędzić

[pepelotta]

Dla mnie szczerze mowiac ta ksiazka jest metna i troche nijaka. Nie mowie, ze jest zla, sa tam fajne fragmenty, niektore bardzo smieszne, ale czytajac ja zastanawialem sie chwilami po co zostala napisana.

[scynk]

[hebius]

Ukazał się właśnie czerwcowy numer magazynu FILM.

Tym razem zamiast felietonu z cyklu "Wynurzenia spod fotela" mamy Żurawieckiego prawie całkowicie serio.
str. 94 - "Moje wymazywanie" - felieton na kanwie lektury ostatnich dni: "Wymazywania" Thomasa Bernharda i "Zanim zapadnie noc" Reinalda Arenasa. Swoją drogą z chęcią przeczytałbym kiedyś autobiografię Bartosza równie bezwzględnie szczerą co dzieło kubańskiego dysydenta.

Recenzje filmów:
str. 80 - Bombon.
str. 78 - Głęboko w gardle. (dokumentalny
str. 75 - Baraka. (dokumentalny)

Artykuły:
str. 62 - Czarne wygrywa.
Rzecz o obecności czarnych (to już słowo Murzyn jest całkowicie be?) w amerykańskim kinie przy okazji nowej wersji "Zgadnij kto przyjdzie na obiad"
str. 50 - Porno na salonach.
O pornografii na dużym ekranie przy okazji omawiania dokumentu "Głęboko w gardle."

Niby sporo tekstów jak na jeden numer, ale Żurawieckiego nigdy zbyt wiele